گفتی امشب که امشب اومدم بهت بگم باید برم

گفتی می خوام بهت بگم همین روزا مسافرم

باید برم ! برای تو فقط یه حرف ساده بود

کاشکی می دیدی قلب من به زیر پات افتاده بود

شاید گناه تو نبود شاید که تقصیر منه

شاید که این عاقبت اینجوری عاشق شدنه

سفر همیشه قصه ی رفتنه و دلتنگیه

به من نگو جدایی هم قسمتی از زندگیه

همیشه یک نفر میره آدمو تنها میذاره

میره یه دنیا خاطره پشت سرش جا میذاره

همیشه یک دل غریب یه گوشه تنها می مونه

یکی مسافر و یکی این ور دنیا می مونه

دلم نمی یاد که بگم به خاطر دلم بمون

اما با رفتنت از تن خستم میره جون

 بمون...

بمون برای کوچه ای که بی تو لبریز غمه

ابری تر از آسمونش ابرای چشمای منه

بمون واسه خونه ای که محتاج عطرتن توست

بمون واسه پنجره ای که عاشق دیدن توست

دستامون اگر چه دورن دلامون که دور نمی شه

دل من جز با دل تو با دلی که جور نمی شه

تو می خوای مرمر قلبت آب شه با گرمای عشقم

دلت از سنگه عزیزم سنگی که صبور نمی شه

فاصله ها فاصله ها اونو به من برسونید

فاصله ها فاصله ها درد منو نمی دونید

بردن اسم تو از یاد کاریه که خیلی سخته

دل تو نقش یه قلبه که تو آغوش درخته

تو دلم همیشه جاته همیشه دلم باهاته

یاد من هر جا که باشی مثل سایه پا به پاته

فاصله ها فاصله ها اونو به من برسونید

فاصله ها فاصله ها درد منو نمی دونید

( دختر بهشتی )

cho kardy bar elaha ba rokhe yar

to naghashyo alam nagshe pargar

ghasam bar naghshe mahe roye deldar

gereftarash shodam ya rab gereftar!!!

in sheram mesle hamishe taghdim be taksetareye asemane eshgham:

be shokohe peykare to  ke az an jalal khizad

be dele gham ashianam   ke az an malal khizad

be shamime gisovanat   ke az an bahar royad

be negahe to ke az an   hame shoro hal khizad

be labane makhmalinat   ke cho bar labam besayad

ze peyame bosehayat    havase vesal khizad

be kalame delrobayat   ke az an kamal khizad

be cheraghe gonehayat  ke az an jamal khizad

be peyame dasthayat   ke be gardanam cho pichad

ze dele por az malalam   ghame maho sal khizad

be sharabe bosehayat  ke az an hamishe mastam

gole man tora na aknon hame omr miparastam 

تو چیستی ؟ کیستی ؟ از کجا آمدی ؟

چگونه آمدی چون تند بادی دلم را به یغما بردی ؟

کجا بردی ؟ چرا بردی ؟ اسیرم کردی !

گناه دلم چه بود ؟

به چه جرمی اینگونه اسیر و در بند شد ؟

چه دام زیبایی سر راهش پهن کرده بودی !

نگاهت !!!

بیچاره دلم ،

صیاد صیدش را فراموش کرده و رفته است ،

باید همیشه اسیر بماند !

( دختر بهشتی )

ورودت رو خوشامد میگم .

امیدوارم  بتونیم با کمک هم این وبلاگ رو روز به روز پر بارترش کنیم .

اینم تقدیم به پسر بهشتی می دونم که از این شعر خوشت میاد :

بیا تا مونس هم یار هم غمخوار هم باشیم

انیس جان غم فرسوده ی بیمار هم باشیم

دوای هم شفای هم برای هم فدای هم

دل هم جان هم جانان هم دلدار هم باشیم

salam be hameye dostane khobe webloge 2khtare beheshty omidvaram ke har ja ke hastin khobo khosho salamat bashin va ba neveshtehaye khodeton in jame maro porshortar konin man baraye shoro ye shery daram ke taghdim mikonam be 2khtare beheshty

na dar an hahze ke oftado shekas 

 من عاشق این شعرم ، امیدوارم شما هم خوشتون بیاد

زمستان است

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت ،

سرها در گریبان است .

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را .

نگه جز پیش پا را دید ، نتواند ،

که ره تاریک و لغزان است .

وگر دست محبت سوی کس یازی ،

به اکراه آورد دست از بغل بیرون ،
که سرما سخت سوزان است .

نفس کز گرمگاه سینه می آید برون ، ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد ، در پیش چشمانت .

نفس کاین است  ، پس دیگر چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟

مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین !

هوا بس ناجوانمردانه سرد است … آی …

دمت گرم و سرت خوش باد !

سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای !

منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم .

منم من ،  سنگ تیپاخورده ی رنجور .

منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ی نا جور .

نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم .

بیا بگشای در،  بگشای ، دلتنگم .

حریفا !   میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد  .

تگرگی نیست ، مرگی نیست .

صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندا ن است .

من امشب آمدستم وام بگذارم .

حسابت را کنار جام بگذارم .

چه می گویی که بی گه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟

فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحر گه نیست .

حریفا گوش سرما برده است این ،  یادگار سیلی سرد زمستان است .

و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده .

به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است .

حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است .

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت .

هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان ،

نفسها ابر ،  دلها خسته و غمگین ،

درختان اسکلتهای بلور آجین

زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه ،

غبار الوده مهر و ماه ،

زمستان است .

 ( م. امید  –  زمستان )

قربونتون منو با نظراتتون خوشحال کنید

man mesle barge khazoon zadeye paeeziam joda shodam az aslam

 oftadam ye gooshe. tamoome omre kootaham bayad ba tars az zire pa moondan begzare .

to bia  ba oon dastaye ghashanget mano az roo zamin bar dar bezar ye gooshe.

 dastaye por mohabbatet mitoone panahgahe akharin lahzehaye omre man bashe .

خوبید ایشالا ؟

این وبلاگ تازه راه اندازی شده . روی کمک همه ی شما دوستان حساب می کنم

منو با نظر ها و پیشنهاداتتون خوشحال کنید .

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم          با دوست بگوییم که او محرم راز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان     کوته نتوان کرد که این قصه دراز است