ای رسیده وقتی رفتی درددل هام تازه تر شد

هر شبم به شب نشینی با خیال تو به سر شد

من یکی بود همیشه ،  تو یکی نبود قصه

لحظه هایی که نبودی ، لحظه های پر غصه

این طوری که تو بریدی ، دیگه گفتم که تموم شد

دیگه گفتم تو نمی یای ، عاشقونه هام حروم شد

ولی مهربون تر از اون بودی که تنهام بذاری

تو نتونستی که بی من باشی و طاقت بیاری

ای دوباره ی تو زیبا عشق و گل حریر و دریا

دیگه موندنی ترین باش ای عزیز روز و رویا

پدر جونمه پدر عمرمه پدر دینم و ایمونمه

تو حضورت پر نعمت تو نگاهت پر لبخند

با امیدت میشه کوه رو از صلابت زمین کند

تو طراوت بهاران تو سخاوت زمینی

در کرانه های قلبم بهترین بهترینی

میشه با غروب چشمات خورشیدو تو خونه آورد

میشه با وجود تو بود میشه از نبود تو مرد

پدرم بی تو شبامون بی ستاره و شهابه

با تو زندگی برامون پر لحظه های نابه

بابایی جونم الهی سایه ات همیشه رو سرم باشه و هیچ وقت جای خالیت رو نبینم .

دستای مهربونت رو می بوسم و میگم : بیشتر از جونم دوستت دارم .

روز پدر رو به تموم پدرای خوب دنیا مخصوصا بابای خودم تبریک میگم

 .

 من در تو می بینم تمام روزهای خوب فردا را

 در تو

 صفای آب را می بینم

 تو

 بی غبار آیینه ام هستی

 ای خوب ، ای راه مرا فرجام

 تو روشنی بخش دل بی کینه ام هستی

 من در تو می بینم تمام روزهای خوب فردا را

گریه هایت را تمام کن دیگر                         

همه چیز روبه راه خواهد شد

فقط دستم را بگیر

و محکم نگه دار

Come stop your crying

It will be all right

Just take my hand

Hold it tight

تو را حفظ خواهم کرد

از آنچه پیرامونت را گرفته است

اینجا خواهم بود

گریه نکن

I will protect you

From all around you

I will be here

Don’t you cry?

چرا که در قلب من خواهی بود

بله در قلب من خواهی بود

از امروز به بعد

تا آینده ، هر روز بیشتر

Cause you’ll be in my heart

Yes you’ll be in my heart

From this day no

Now and forever more

در قلب من خواهی بود

آنچه آنها می گویند مهم نیست

در قلب من خواهی بود ، همیشه

You’ll be in my heart

No matter what they say

You’ll be in my heart always

چرا نمی توانند بفهمند

احساس ما را

آنها باور نمی کنند

آنچه را که نتوانند توضیح دهند

می دانم که فرق داریم اما

در ژزفای درونمان

آنقدرها هم متفاوت نیستیم

Why can’t they understand?

The way we feel

They just don’t trust

What they can’t explain

I know we’re different at all

Deep inside us

We’re not that different at all

و تو در قلب من خواهی بود

بله در قلب من خواهی بود

از امروز به بعد

تا آینده ، هر روز بیشتر

And you’ll be in my heart

Yes you’ll be in my heart

From this day no

Now and forever more

به آنها گوش نده

چون آنها چه می دانند

ما به یکدیگر احتیاج داریم

برای داشتن و نگاه داشتن

با هم به آنها نشان می دهیم ، می دانم

Don’t listen to them

Cause what do know

We need each other

To have and to hold

They’ll see in time. I know

آه در قلب من خواهی بود

مهم نیست اآنان چه می گویند

همیشه در قلب من خواهی بود

همیشه

Oh. You’ll be in my heart

No matter what they say

You’ll be in my heart always

Always

( Phil Collins )

 سفر كرده !

اي سفر كرده بيا !

بي تو گلبوته ي عمرم پژمرد

بي تو جانم فرسود

تك چراغ شب بختم افسرد .

*

اي سفر كرده ، سفر كرده ، سفر كرده ي من !

دل من رفته ز دست –

چشم من مانده به راه –

منم و موي سپيد –

منم و روز سياه .

*

هر شب مهتابي –

ماه ، در ديده ي من فانوسيست –

كه سر راه تو مي آيد باز

به اميدي كه بيايي شايد –

زين ره دور و دراز .

*

هر شب مهتابي –

كهكشان در نگهم جاده ي سيم اندوديست –

كه براي تو چنين رخشنده است –

كه براي تو چنين تابنده است

اي سفر كرده ي ما !

پاي بگذار بر اين جاده ي سيمين و بيا .

*

هر شب مهتابي –

هر ستاره به نظر دانه ي مرواريديست

كه فرو ريخته از رشته ي گردنبندي –

يا چو شمعيست كه افروخته حاجتمندي .

*

زير لب مي گويم :

اين همه مرواريد –

وين همه شمع و چراغ –

همره آينه ي روشن ماه –

دختر شب به سر رهگذرت آورده است

يا به خشنودي اين مژده كه برمي گردي –

آسمان خانه ي نيلينه چراغان كرده است .

*

اي سفر كرده بيا !

بي تو من هستم و من .

منم و تنهايي .

بي تو در خلوت دنياي سكوت –

گل آغوش كنم دختر روياي تو را –

مي كشد بر در و ديوار دلم

دست نقاش خيال –

طرح زيباي تو را .

ديده هر سو فكنم پيش نظر مي بينم –

گل سيماي تو را .

خويش را با تو در آيينه ي دل مي نگرم

چشم بر چشم و ، نگه بر نگه و ، روي به روي

ناگهان مي يابم –

آشنا با لب خود مخمل لب هاي تو را .

*

اي سفر كرده ،  سفر كرده ، سفركرده بيا !

بي تو گلبوته ي عمرم پژمرد

بي تو جانم فرسود

تك چراغ شب بختم افسرد .

اي سفر كرده ، بيا !

اي سفر كرده ، بيا !

 ( مهدي سهيلي – سرود قرن )

             فرصت نشد که از عشق با هم سخن بگوییم

فرصت نشد که راهی تا ما شدن بجوییم

در این زمانه ی غم ناکرده جرم اسیریم

بی آنکه خود بخواهیم در بند و ناگزیریم

ای خوب خسته ی من چله نشسته ی من

ای شعله ی امید بغض شکسته ی من

فرصت همیشه کم بود برای با توبودن

ای عاشق رهایی ای تو همیشه با من

گفتی که زنده بودن مفهوم زندگی نیست

خاموشی من و تو معنای بندگی نیست

گفتی که عشق علاج درد زمانه ی ماست

میلادی عاشقانه شعر شبانه ی ماست

ی خوب خسته ی من چله نشسته ی من

ای شعله ی امید بغض شکسته ی من