دفتر عشق که بسته شد دیدم منم تموم شدم

خونم حلال ولی بدون به پای تو حروم شدم

اونی که عاشق شده بود بد جوری تو کار تو موند

برای فاتح دلت حالا باید فاتحه خوند

تموم وسعت دلو به نام تو سند زدم

غرور لعنتی می گفت بازی عشقو بلدم

از تو گله نمی کنم از دست قلبم شاکی ام

چرا گذشتم از خودم چرا غرق تاریکی ام

دفتر عشق که بسته شد دیدم منم تموم شدم

خونم حلال ولی بدون برای تو حروم شدم

دوست ندارم چشمای من فردا به آفتاب وا بشه

چه خوب میشه تصویر تو آخر ماجرا بشه

دست و دلت نلرزه بزن تیر خلاصو

از اون که عاشقت بود بشنو این التماسو

^{تو مگه قسم نخوردی دلمو تنها نذاری
روبه روم نشستی اما از غریبه کم نداری
روبه روی من نشستی توی چشم تو ستاره
از صدای تو شنیدم که دلت دوستم نداره
دل تو ، تو آسمونا من به دنبال دل تو
تو به دنبال ستاره ، من به یاد قسم تو
تو مگه قسم نخوردی دلمو تنها نذاری
هرگز از روز جدایی سخنی به لب نیاری
حالا روبه روم نشستی حرف تو فقط جدایی
تو قسم نخورده بودی که یه دنیا بی وفایی
تو قسم نخورده بودی روزی عشق تو میمیره
نور یک ستاره یک شب جای مهتابو میگیره}

دلم گرفت ای هم نفس

پرم شکست تو این قفس

تو این غبار تو این سکوت

چه بی صدا نفس نفس

از این نا مهربونیها

 دارم از غصه میمیرم

رفیق روز تنهایی

یه روز دستاتو می گیرم

تو این شب گریه می تونی

پناه هق هقم باشی

تو ای همزاد همخونه

چی میشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو

دوباره عشق دوباره ما

دو هم نفس دو هم زبون

دو هم سفر دو هم صدا

تو ای پایان تنهایی

پناه آخر من باش

تو این شب مرگی پاییز

بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات

شبم روشن ترین باشه

می خوام آیینه ی خونه

با چشمات همنشین باشه

از خیلی خوب به خیلی بد

"خیلی خوب" ... خیلی زود تبدیل شد به "خیلی بد"

خیلی زود .

هیچ کس چیزی به من نگفت و به همین دلیل هیچ وقت سر در نیاوردم

که خیلی زود چقدر زود تبدیل می شود به خیلی بد

آفتاب تبدیل شد به سایه به باران

شور و شوق ... تبدیل شد به لذت به درد

ترنم ترانه های دل انگیز عاشقانه جایش را داد به سر دادن سرود های غم انگیز

خیلی زود .

با "تا ابد" شروع شد

و ابد تبدیل شد به گاهی ، به هیچ وقت

و "مرا دوست داشته باش" تبدیل شد به "جایی هم ( در قلبت ) برای من در نظر بگیر"

خیلی زود .

خیلی خوب ... زودتر از آن که فکر می کردیم تبدیل شد به خیلی بد

خیلی زود .

اگز هیچ کس به تو نگفته باشد ، حالا دیگر باید بدانی

که خیلی خوب ، خیلی زود تبدیل می شود به خیلی بد .

خیلی زود.

دلم گرفته آسمون نمی تونم گریه کنم

شکنجه میشم از خودم نمی تونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها رو سینه ی من اومده

آخ داره باورم میشه خنده به ما نیومده

دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم

تو روزگار بی کسی یه عمره که در به درم

حتی صدای نفسم میگه که توی قفسم

من واسه آتیش زدن یه کوله بار شب بسم

دلم گرفته آسمون یه کم منو حوصله کن

نگو که از این روزگار یه خورده کمتر گله کن

منو به بازی می گیرن عقربه های ساعتم

برگه ی تقویم می کنه لحظه به لحظه لعنتم

آهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تن

همه نقاشی شدیم با دستای تو مهربون

 دو تا رو با هم کشیدی یکی رو بی همزبون

 به یکی نونوایی دادی به یکی یه لقمه نون

 به یکی صد تا نشونه یکی بی نام و نشون

 به یکی قصر طلایی به یکی گوشه ی خاک

 یکی دو تا چتر داره یکی مونده زیر بارون

 بالای نقاشیتو دادی به هر کی پول داره

 ولی با این همه پول هیشکی محبت نداره

 پایین نقاشیتم درسته پولی ندارن

 اما چهره ی اونا عشقو به یادم میاره

 ای خدا کاری بکن از آدمای نقاشیت

 یکی هم پیدا بشه بذر محبت بکاره

 مهتاب با شب راه نیومد

 خزون که کوتاه نیومد

 چشمات که بارونی شدن

 ابرا که زندونی شدن

                                 اون که غم بغضمو دید

                                 اون که به دادم نرسید

                                 رفت و تو خواب قصه مرد

                                 حرمت فریادمو برد

 پرده ی آخر تگرگ     

 کوچ تو بود و بغض برگ

 قصه ی عشقی که هنوز

 دلگیره و ترانه سوز

                                  رو آسمونا بنویس

                                  نای پریدن دیگه نیس

                                  تو چشمای قاصدکا

                                  شوق رسیدن دیگه نیس

 تو ای همیشه همسفر

 دوباره بچگی نکن

 با این شکسته بال و پر

 دیگه غریبه گی نکن

 هنوز هراس کوچه ها

 تو رو به یادم میارن

 ستاره های شب زده

 بغض چشاتو کم دارن

                                      نذار گلای باغچمون

                                      محکوم این خزون بشن

                                      کبوترای نیمه جون

                                      مصلوب آسمون بشن

 حادثه ی هق هق من

 حیفه که ناتموم بشه

 طلوع بی وقفه ی تو

 به دست من حروم بشه

                                    خورشید دشنه خوردمو

                                     رو سایه ها امون بده

                                    تو بهت این ثانیه ها

                                    عشقو به من نشون بده

دلم هواتو کرده نازنینم

تو عشقت اولین و آخرینم

می خوام برگردی و پیشم بمونی

واسم از عشق و عاشقی بخونی

دل رو هوایی کردی و نگفتی که چی میشه

می دونم رفتی و پیشم نمی یای تا همیشه

تو که حرف دلت عشق و امید و آرزو بود

بدون که عشق عاشق از ندیدن کم نمیشه

شبام سرد و چه تاره ، دلم چه بی قراره

از اون روزی که رفتی ، دیگه آروم نداره

اگه عاشق بودی با هم می موندیم

سرود زندگی با هم می خوندیم

ولی رفتی و پیش من نموندی

تموم نامه هامونو سوزوندی

بازم دیر نشده برگرد به خونه

بذار حرمت عشقمون بمونه

می خوام با دستای قشنگ و نازت

بسازم خونمونو عاشقونه

می خواهم از تمامی این کوچه های سرد

 - این کوچه های پر شده از خاطرات زرد -

                                 آهسته بگذرم

اما

کارم همیشه به بن بست می کشد

در این میان

      حسی غریب

بر شانه های بی کسی ام

             دست می کشد ...  .

*****************

من سکوت را دیدم

               که روی گونه ها راه می رفت

شب را       

              که از روز می گریخت

 درخت را

              که از هجوم فصل بارور می شد

و آب را ،

              که قدرت طوفان نداشت

و من از وحشت سکوت

              آیه های قرآن را

بسوی ایمان می خوانم .

*****************

همیشه زخمهای فراموشی 

همیشه دردهای جدائی

همیشه خسته ، تهی ، بیزار

همیشه های مرا ای خوب

تو خط پایانی باش